|
KVSOO de trotse winnaar van de finaledag voor West-Vlaamse vriendenkringen
Op zaterdag 8 mei 2010 stond het jaarlijkse voetbaltoernooi tussen West-Vlaamse vriendenkringen op het programma. Dit jaar was de vriendenkring van Brugge de gastheer voor deze hoogdag en ze kozen de accommodatie van SVV Damme uit om dit spektakel te laten plaatsvinden. De afgelopen jaren was KVSOO al enkele malen zeer zicht bij de overwinning gekomen, maar het hoogste trapje bleef steeds onbereikbaar. De verwachtingen voor deze editie waren dan ook zeer hoog gespannen.
Coach Kevin Monteny kon rekenen op een evenwichtige kern waar de ideale mix gevonden werd tussen individuele klasse en werkkracht! Met dit 9-tal vertrokken we vanuit de “Koningin der badsteden” richting Damme: Jonathan Mawet, Marc Soenen, Bart Zeebroek, Nick Senecaut, Filip Wille, Benny Beyen, David Golberg, Thomas Sanders & Nathan Billiau. Terwijl onze ploeg zich klaarmaakte voor de eerste poulewedstrijd zorgde onze afgevaardigde – Ashly Braeckevelt – voor het vervullen van alle administratieve formaliteiten. Ondertussen waren ook de supporters aangekomen: Ronny Callewaert, Jan Boterberg en Katrien Ollieuz.
 
KVSOO was ingedeeld in poule A samen met de vriendenkringen van Veurne en Ieper. Om 12u stond de eerste wedstrijd op het programma en daarin keken we meteen in de ogen van de winnaar van vorig seizoen: Veurne. Naar goede traditie verliep de eerste wedstrijd niet van een leien dakje en was het nog wat zoeken naar de goede verhoudingen. In een spannende wedstrijd moesten we uiteindelijk toch nipt de duimen leggen met 4-3.
We kregen echter de tijd niet om lang te blijven stilstaan bij onze nederlaag want we moesten meteen terug de wei in voor onze volgende poulewedstrijd tegen Ieper. Onze ploeg werd voor deze wedstrijd versterkt met Werner van Eeckhout. Het was de eerste wedstrijd van Ieper in dit toernooi dus het was voor onze coach nog moeilijk om de sterkte van de tegenstander in te schatten. De boodschap was echter simpel: winnen en liefst met zoveel mogelijk doelpunten. KVSOO trok meteen het laken naar zich toe en onder de leiding van het centrale duo Bart Zeebroek en Flip Wille werd resoluut voor de aanval gekozen. Wat volgde was dan ook een streling voor het oog. Via vlotte combinaties, prachtige dribbels en snoeiharde schoten werd de vriendenkring van Ieper vlot verslagen met 7-1. Tijdens de wedstrijd etaleerde Benny Beyen nog eens zijn lenigheid door vlotjes zijn benen in de nek van een tegenstander te leggen en in doel ontpopte Marc Soenen zich als een onverslaanbare vesting!
Dankzij deze ruime overwinning werden we 2de in onze poule en mochten we nog een barragewedstrijd spelen tegen de vriendenkring van Tielt om uit te maken wie als 4de ploeg naar de halve finales zou doorstoten. Door het doelpuntenfestijn van de vorige wedstrijd kon Oostende vol vertrouwen toeleven naar deze wedstrijd. Coach Kevin Monteny slaagde er echter perfect in om alle voetjes op de grond te houden en stoomde iedereen klaar voor deze wedstrijd. Oostende ging furieus van start met vlot combinatiespel en een knappe rush van Nathan Billiau leverde meteen de voorsprong op. Na een scrimmage voor doel kon Tielt de gelijkmaker scoren. Oostende bleef niet bij de pakken zitten en ging resoluut op zoek naar de voorsprong. Dat rendeerde niet veel later in de 2-1 na een knappe slalom van Filip Wille! In de slotfase kregen we echter nog het deksel op de neus op de counter: 2-2. Strafschoppen zouden dus beslissen wie naar de halve finales ging. De Oostendse spelers bleven kalm en schoten (bijna) allemaal hun strafschop tegen de netten. Het was onze doelman Marc Soenen die zich opnieuw onderscheidde door het stoppen van 2 strafschoppen! We stonden opnieuw in de halve finales!
Na het nuttigen van wat dorstlessers en een broodje krachtvoer met ketchup of mosterd keek Oostende vol vertrouwen uit naar de halve finales. Hierin kwamen we uit tegen de winnaar van poule B, de vriendenkring van Gistel. De zenuwen waren strak gespannen en de eerste tekenen van stramme spieren kwamen aan de oppervlakte. We troosten ons echter met de gedachte dat dit bij collega’s van de andere vriendenkringen ook het geval was. De wedstrijd begon met veldoverwicht voor Gistel en voor KVSOO was het vooral verdedigen geblazen. Op de counter konden we toch enkele keren tegenprikken maar pogingen van Thomas Sanders en Benny Beyen werden gepakt door de doelman. Onze verdediging – met stormrammen Jonathan Mawet & Werner van Eeckhout op kop – kraakte niet, het bleef 0-0 en er werden dus opnieuw strafschoppen uit de brand gesleept! Hierin bewees Marc Soenen opnieuw zijn onschatbare waarde voor deze ploeg. Hij stopte zelf opnieuw 2 strafschoppen en nadat Bart, Filip en Werner hun penalty scoorden kon Marc het zelf afmaken door de beslissende 11-meter tegen de netten te trappen. Hij aarzelde geen seconde en schoot beheerst binnen! KVSOO naar de finale!
De finale stond geprogrammeerd om 17.00u en iedereen maakte zich op zijn eigen manier klaar voor deze wedstrijd. Na de gezamenlijke opwarming en het groepsmoment net voor de aftrap leek iedereen er klaar voor. We mochten het opnieuw opnemen tegen de vriendenkring van de Westkust, in de eerste wedstrijd beten we nog nipt in het zand met 4-3 dus iedereen was gebrand op revanche. Er werd scherp gespeeld maar het was toch Veurne die de score kon openen. KVSOO bleef echter niet bij de pakken zitten en ging resoluut op zoek naar de gelijkmaker. En die kwam er niet veel later nadat onze voorzitter – Bart Zeebroek - een hoekschop prachtig op de kruin van David Goldberg schilderde. Met een rake kopslag kon David de 1-1 gelijkmaker scoren. Deze finale was een mooi kijkstuk voor de neutrale supporter maar bij ons stonden de zenuwen toch strak gespannen. Ook in de tweede helft bleven beide ploegen aan elkaar gewaagd. Het was wel even schrikken toen Bart de klokken hoorde luiden na een harde trap maar na de eerste zorgen van kinesist Ashly Braeckevelt kon hij de wedstrijd toch hervatten. Met nog 2 minuten te spelen dacht iedereen dat we opnieuw op penalty’s afgingen, maar dit was buiten Nick Senecaut gerekend. De voorbije jaren bleef het missen van de beslissende penalty in de finale van 3 jaar terug hem achtervolgen, maar Nick zag eindelijk zijn kans om dit naar de vergetelheid te trappen. Filip Wille verstuurde een knappe voorzet en Nick aarzelde niet, aan de verste paal nam hij de bal in één tijd op de slof en knalde de bal snoeihard tegen de netten! KVSOO stond 2-1 voor met nog 1 minuut op de klok. We kwamen niet meer in de problemen en mogen ons vanaf nu voor één jaar de trotse eigenaar noemen van de “Wisselbeker Fernand D’hondt”.
Het werd een zeer geslaagde namiddag op de terreinen van SVV Damme en KVSOO kon na jaren proberen eindelijk de toernooiwinst op zijn naam schrijven! Uiteraard ook een dikke pluim voor de vlekkeloze organisatie van de vriendenkring van Brugge. Later volgde in de Oostendse uitgaansbuurt nog een uitbundig feestje met de spelers en supporters!
Oostende strandt op zucht van finale.
Op zaterdag 9 mei werd door de vriendenkring van Gistel het jaarlijks provinciaal voetbaltornooi georganiseerd. Het tornooi vond plaats onder een stralende zon op de velden van SK Eernegem. Na de laatste oefenpot tegen Gistel stond KVSOO bij de bookmakers getipt als outsider maar ook niet meer dan dat. Toch kwam Oostende vol geloof in eigen kunnen aan de start van het tornooi, dat steeds een prestigeduel is tussen de West-Vlaamse vriendenkringen.
Coach Kevin Monteny selecteerde voor deze wedstrijd: Jan Boterberg, Filip Wille, Nick Senecaut, Dieter Bruneel, Jori Toreele, Jonathan Mawet, Nathan Billiau, Benny Beyen en Bart Zeebroek.
De Roeselarenaars deelden met KVSOO de kleedkamer, meteen ook de twee ploegen die op de affiche stonden voor de allereerste wedstrijd van het tornooi. De mannen uit de Rodenbachstad hadden gehoord over de laatste barslechte wedstrijd van KVSOO tegen Gistel en waren duidelijk van plan om Oostende even vlug opzij te zetten als opwarmer. Dat liep toch even verkeerd, toen KVSOO het doel van Roeselare bestormde en de druk de ganse wedstrijd lang aanhield. De mannen uit Roeselare kwamen niet in het spel voor. KVSOO vergat tijdens de openingswedstrijd wel één – niet onbelangrijk - ding: scoren. Iin de enige actie waarbij Roeselare over de helft van het plein kwamen konden de mannen uit de Rodenbach-stad scoren. Een koude douche voor Oostende, dat bovendien in deze wedstrijd reeds wat fysieke schade had opgelopen. Coach Kevin Monteny kon niet ontevreden zijn over de prestatie, maar deze einduitslag was niet voorzien in zijn plan.
Tijdens de hieropvolgende tweede wedstrijd stond de vriendenkring uit de Westhoek op het menu. Hier lukte wel wat tegen Roeselare niet lukte: scoren. De Westhoekvrienden werden vrij vlot op zij gezet in een leuke wedstrijd. Het geloof was duidelijk terug en de finale, het eigenlijke ontegensprekelijke doel van Oostende kwam opnieuw in het vizier. De Oostendse trein stond op de rails en leek gelanceerd voor een niet te stoppen ritje naar de finale van het tornooi.
Kortrijk kwam vervolgens vrij vlug op achterstand tegen KVSOO, maar ze krabbelden terug en konden zelfs voorkomen. Kortrijk kon af en toe druk uitoefenen, en het nodeloze verlies in de eerste wedstrijd tegen Roeselare kwam opnieuw tussen de oren van de Oostendenaars te zitten. De finale leek verder weg dan ooit.
 
In de laatste poulewedstrijd werd Ieper professioneel opzij gezet. Vlotte combinaties, een stevige organisatie en een goede afwerking vormden de kern van de overwinning tegen de mannen uit de kattenstad. Oostende speelde een prima partij en Benny Beyen werkte hard op het middenveld. Het was spannend wachten op de resultaten van de andere wedstrijden, om de eindklassering van de poules te kunnen opmaken.
Plots kwam het verlossende bericht dat KVSOO de kleine finale mocht spelen. Over de tegenstander was eerst nog wat onduidelijkheid maar toen bleek dat het opnieuw Roeselare was dat KVSOO voorgeschoteld kreeg. Met de verloren eerste partij in het achterhoofd was geen motivatie meer nodig voor de kustboys, maar toch kwam voorzitter/délégué Carette samen met coach Monteny de spelers van KVSOO meedelen dat een nieuwe verliesbeurt niet zou worden getolereerd. Jan Boterberg was uitermate gemotiveerd om de netten te doen trillen, iets wat hem tijdens de eerste wedstrijd niet was gelukt. De kleine finale was een zeer aantrekkelijke partij waarbij KVSOO meer doelpunten maakte dan Roeselare wat de bronzen plak opleverde voor KVSOO, zowaar een goede prestatie.
Dat de ploeg uit de Westhoek, die in de tweede ronde al bij al vrij makkelijk opzij werd gezet door Oostende, uiteindelijk het tornooi wis te winnen, smaakte bij een aantal spelers wat zuur: “Wij hadden hier moeten staan” was tussen het tandengeknars te horen. Desalniettemin kan KVSOO terugkijken op een succesvol tornooi en een puike prestatie.
16/04/09 : KVSOO - KVSG : 3 - 6
Als laatste oefenwedstrijd voor het tornooi van 9 mei stond de vriendenkring van Gistel op het menu. De stevige ploeg van Gistel is een goede waardemeter om te weten hoever KVSOO staat in de voorbereiding naar het tornooi van 9 mei. Voor deze wedstrijd werd een Italiaanse scheidsrechter aangekondigd, ene ‘Montaynie’. Dit bleek uiteindelijk slechts een spraakverwarring want het was gewoon onze eigenste Kevin Monteny (letterlijk Italiaans voor Vandenberghe) die samen met John Casier en Diederik Franco de wedstrijd in goede banen moest leiden. Monteny, tot voor kort nog zelf actief als trainer van KVSOO, maar ingeruild voor Filip Wille onder druk van enkele spelers. Filip Wille wist wat hem te doen stond en herenigde meteen het succesvolle spitsenduo Boterberg-Bruneel. Op het middenveld speelden voor KVSOO Yannick Myny, Benny Beyen, Nick Senecaut en Bart Zeebroek. Achteraan kwamen Ashley Braeckevelt, Olivier Delanghe, Bas laleman en Jonathan Mawet. Filip Wille verdedigde het doel. Brecht Devriese werd als joker achter de hand gehouden en kon al snel invallen.
De wedstrijd startte voor KVSOO opnieuw uitstekend. 1-0, 2-0, 3-0. Een owngoal van Gistel en doelpunten van Jan Boterberg en Yannick Myny zorgen ervoor dat KVSOO al snel een stevige voorsprong kon opbouwen. Gistel bleef niet bij de pakken zitten en bleef ervoor gaan. Gistel kon zo zelfs op gelijke hoogte komen van KVSOO. “Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt” stelde Nick Senecaut na de wedstrijd. “We komen altijd op voorsprong en daarna kunnen we geen oplossingen meer vinden.” aldus een duidelijk ontgoochelde Senecaut. Nadat de 3-3 op het scorebord verscheen leek niks nog te kunnen bij KVSOO. Alle spelers verlieten hun posities en er werd steeds voor de verkeerde oplossing gekozen. Er kwamen grote gaten waarvan Gistel kon profiteren, wat resulteerde in een 3-6 eindscore. Grote ontgoocheling en ongeloof stond te lezen op de gezichten van de spelers van KVSOO die het speelveld verlieten. In de kleedkamer werd de wedstrijd naar verluit nog geanalyseerd. “Ondanks deze zwakke wedstrijd zie je dat de spelers niet op elkaar beginnen roepen. Alle spelers blijven geloven in de groep. Met deze basis kun je verder” was de enige verklaring die kapitein Dieter Bruneel na de wedstrijd wilde geven. Er is kwaliteit genoeg bij KVSOO. Mits een aantal tactische afspraken kan KVSOO misschien wel de verrassing worden op het komend tornooi in mei.
27/10/08 : KVBS - KVSOO 3-1
De derby tussen Brugge en Oostende werd met veel tromgeroffel aangekondigd. Er was een behoorlijke opkomst voor deze wedstrijd die startte met een minuut stilte ter nagedachtenis van overleden scheidsrechter Patrick Deroeck. Brugge greep Oostende meteen bij de keel en ontwikkelde meteen heel wat druk waar Oostende het even niet makkelijk mee had. Coach Monteny startte met een onuitgegeven basiself met Oliver Delanghe in doel, en verder Hakim Lebsir, Benny Beyen, Thomas Uyttenhove, Davy Dewachter, Jan Boterberg, Kim Depickere, Ashly Braeckeveldt, Bas Laleman, Nathan Billiau en Kevin Debeuckelaere. Na de 1-1 bleef de druk aanhouden en Coach Monteny moest ingrijpen. Al vroeg bracht de coach dan ook aanvaller Dieter Bruneel in, die zo met Jan Boterberg in de spits werd herenigd. De spitsen wisselden voortdurend van kant en probeerden het veld breed te houden, wat het voor de Brugse verdediging niet makkelijk maakte. Oostende kon de Brugse druk in de kiem smoren. Het ritme lag in de ganse wedstrijd zeer hoog, en vooral de Bruggelingen begonnen dit te voelen. Het blijkt dat de wekelijkse trainingen onder leiding van voorzitter Carette duidelijk hun effect niet missen. Met een 2-1 ruststand kon vooral Brugge tevreden zijn.
De tweede helft startte zoals de eerste eindigde. Oostende kon hun gekende powerplay ontwikkelen maar ondanks een aantal mooie acties bleef de motor sputteren. Coach Monteny had zijn ploeg in de rust gevraagd de rangen te sluiten, letterlijk en figuurlijk, en voerde een aantal tactische wijzigingen door. De wil was er bij Oostende, maar de olie die de motor doet draaien ontbrak. Jan Boterberg stuurde de ploeg schitterend vanuit de aanvalslinie, maar het ontbrak Oostende duidelijk aan goede spelverdeler die ook vanuit het middenveld mee kon sturen. Kim Depickere bleek een harde tante voor veel Bruggelingen toen ze telkens bleef aandringen. Thomas Uyttenhove stond vaak vrij op de linkerflank, maar de bal raakte bijna nooit bij hem. Davy Dewachter en Benny Beyen raakten wat gefrustreerd omdat de acties maar niet wilden lukken. Bas Laleman en Kevin Debeuckelaere probeerden te infiltreren vanuit het middenveld maar zij stuitten op Brugse verdedigers. De spitsen werden niet goed en vaak te laat ingespeeld. Dieter Bruneel miste duidelijk de passen van Nick Senecaut en Bart Zeebroek om voldoende diepgang te creëren. De 3-1 eindstand werd dan ook met gemengde gevoelens onthaald bij Oostende. “Wanneer je de betere ploeg bent, moet je meer kansen kunnen afdwingen” stelde een kenner langs de zijlijn. Ook bij de spelers klonk er wat gemor over de gang van zaken tijdens de wedstrijd. De positie van Kevin Monteny als trainer lijkt twijfelachtig, niettegenstaande hij zijn taak professioneel en gemotiveerd opnam is de druk groot. Hier en daar wordt de naam van Filip Wille genoemd om Monteny te vervangen langs de zijlijn. Voorzitter Mario Carette bleef maar boterhammen eten na de wedstrijd zodat we hem geen reactie konden ontlokken. Maandag aanstaande wordt in Oostende een vergadering belegd waarop ongetwijfeld de positie van de coach en de volledige wedstrijd zal geëvalueerd worden.
We onthouden dat KVSOO heel wat kwaliteit in huis heeft, wat veelbelovend is. Er is nog nood aan wat chemie die de ploeg goed doet draaien. Oostende gaat naar huis met lege handen maar met een volle maag: letterlijk na de lekkere boterhammen en ook figuurlijk want bij de spelers zit de nederlaag in deze derby duidelijk in de maag. De motivatie zal bij de volgende wedstrijd ongetwijfeld groot zijn.
  
|
