Seizoen 2010-2011
Zaterdag 14 mei 2011: Wisselbeker Fernand Dhondt
‘KVSOO behaalt een 5de plaats op de finaledag voor West-Vlaamse refs’
Op zaterdag 14 mei 2011 stond op de terreinen van Watewy in Tielt het jaarlijkse bekertornooi voor vriendenkringen op het programma. Vorig seizoen was KVSOO nog de winnaar van de ‘Wisselbeker Fernand D’Hondt’ dus we waren opnieuw één van de favorieten.
Ondanks de afwezigheid van Bart Zeebroek, Filip Wille en Jan Boterberg kon succescoach – Kevin Monteny – toch een sterke ploeg op de mat brengen. Omstreeks 10.15u was het verzamelen geblazen aan Hotel Melinda in Oostende. Één voor één kwamen onze spelers toe: Nathan Billiau, Jori Torreele, Thomas Sanders, Nick Senecaut, Benny Beyen, Werner van Eeckhout, Marc Soenen en uiteindelijk ook Dean Praet. Onderweg naar Tielt had de oldtimer van doelman Marc veel bekijks.
Eenmaal aangekomen in Tielt maakten onze spelers zich klaar en gaf coach Kevin de laatste richtlijnen, ondertussen werd het wedstrijdblad ingevuld door onze officiële afgevaardigde: Ashly Braeckevelt. De eerste wedstrijd werd om 11.45u gespeeld tegen de vriendenkring van Ieper. KVSOO nam de wedstrijd meteen in handen en had duidelijk het meeste balbezit. Het was dan ook niet lag wachten op de eerste kansen. In de 7de minuut schoot Jori van dichtbij op de doelman en nog in dezelfde minuut kreeg Thomas een uitgelezen kans op de openingstreffer. Hij besloot met rechts echter net naast, de linker was hier misschien een betere oplossing geweest. Een minuutje later werd KVSOO bijna verrast nadat een klutsbal van Ieper op de paal belandde. Nick veroverde de bal op het middenveld en stak Dean in het straatje, maar zijn schot ging net naast. Net voor de rust was het dan toch eindelijk raak! Op corner van Benny kon Thomas dan toch de openingstreffer scoren, 1-0! De concentratie was even weg en nog geen halve minuut later lag de gelijkmaker al in de netten, 1-1 na een knap doelpunt van Ieper. Coach Kevin had niet veel werk tijdens de rust want KVSOO voetbalde goed in de eerste helft, er werd enkel meer scherpte voor doel verwacht.
Nog geen minuut ver in de 2de helft kregen echter een koude douche, een afgeweken bal belandde pardoes in doel. We lieten onze koppen niet hangen en gingen resoluut voor de aanval. Nathan kreeg 2 goede mogelijkheden maar door het slechte veld was het moeilijk om de bal vlot binnen te trappen. We gingen nu echt risico’s nemen en op de tegenaanval werden we koud gepakt, 3-1 net voor tijd! Ondanks het betere spel stonden we daar toch met lege handen. De volgende match tegen Kortrijk moest absoluut gewonnen worden!
Om 13.15u stond onze 2de wedstrijd op het programma tegen Kortrijk. Eerder op het seizoen won een KVSOO op volle sterkte nog met 4-1 tegen ‘De Kerels’, dus KVSOO was de favoriet. Na een blessure van de bil startte Nathan op de bank. De wedstrijd ging meteen fel van start en Dean kwam net te kort om te scoren. Marc redde een knap schot met de bil en in de 9de minuut ging de kopbal van Nick net naast. In de 11de minuut scoorde Kortrijk de 1-0. Lang kon Kortrijk niet genieten van zijn voorsprong want na een prachtige assist van Dean ( via een hakbal ) werkte Jori knap af: 1-1. Net voor rust kreeg KVSOO een vrije trap net voor de zestien en Jori scoorde zijn 2de van deze wedstrijd: 2-1. De rust halen met een voorsprong ging echter net niet want we kregen alsnog de gelijkmaker binnen: 2-2. Tijdens de rust sprak onze coach zijn troepen toe en hij maande hen aan om rustig te blijven voetballen en de kansen zouden wel binnen gaan. De 2de helft was nog maar net afgetrapt of we stonden opnieuw achter: 3-2. Gelukkig was daar opnieuw uitblinker ‘Jori Torreele’ om de bordjes in evenwicht te brengen, hij zette een knappe rush op op links en Benny werkte knap af: 3-3. In de 4de minuut scoorde onze penningmeester Nick bijna de 3-4 na een knappe actie, maar de bal ging net naast! Onze afgevaardigde Ashly liet deze quote optekenen: “Onze penningmeester speelt met ons geld”. Het doelpunt viel helaas aan de overkant, we kwamen opnieuw achter: 4-3. Terwijl Benny de tegenstander probeerde te verzwakken ( water gaan drinken van hun flessen ) kreeg KVSOO opnieuw een vrije trap net voor doel. Opnieuw was het prijs: Jori trapte hard op doel en Dean kon aan de 2de paal binnentikken: 4-4. In de 12de minuut scoorde KVSOO toch de verdiende 4-5. Opnieuw op vrije trap knalde Nick de winnende treffer binnen!
De laatste poulewedstrijd speelden we om 14.45u tegen de thuisploeg: de vriendenkring van Tielt. KVSOO startte met een rotvaart, in de eerste minuut mistte Jori van dichtbij na een assist van Nick. Aan de overkant viel helaas wel een doelpunt, via de paal en doelman Marc ging de bal in doel! In de 8ste minuut ging Jori alleen op doel af, hij werd foutief gepakt. De vrije trap die erop volgde werd in 2 tijden naast getrapt. In de 10de minuut was het toch prijs, een mooie assist van Nick die Jori in het straatje stuurde. Jori werkte knap af: 1-1. Net voor de rust was er nog een heet standje voor doel van Tielt. Er werd wat getrokken en geduwd in de muur, maar de vrije trap ging naast. Na de rust werd Jori opnieuw gepakt toen hij alleen door was, nu volgde gelukkig wel de gele kaart! Nog geen 5 minuten later kregen we het deksel op de neus, ondanks ons aanvallend spel! We kwamen 2-1 achter! Gelukkig kon onze penningmeester met een prachtig puntertje toch nog de bordjes in evenwicht brengen: 2-2. De stand bleef gelijk dus penalty’s zouden beslissen wie 2de werd in de poule na Ieper. Helaas beet KVSOO in het zand en we verloren nipt met 5-4.
Doordat we 3de eindigden in onze poule speelden we onze laatste match voor plaats 5 & 6 tegen de vriendenkring van Roeselare. Werner viel uit met een blessure dus er kon niet meer gewisseld worden! KVSOO was er echter op gebrand om nog een topprestatie te leveren. KVSOO greep Roeselare meteen bij de keel en zou deze greep niet meer lossen. In de 3de minuut scoorde Jori nadat hij een hoge bal van Nick prachtig uit de lucht haalde, 1-0. Enkele minuten later scoorde Jori zijn 2de van de wedstrijd na een prachtige assist van Thomas die bal achter de verdediging legde. Een minuut later volgde een heerlijke aanval: Thomas stak de bal naar binnen op Jori, Jori bereikte met een knap hakje Benny die de 3-0 binnen trapte. Nog voor de rust werd het zelf 4-0 via Nathan. Onze coach kon tijdens de rust zijn troepen enkel maar feliciteren. De wedstrijd bleef Oostends getint en in de 2de minuut scoorde opnieuw Benny. Jori hield 2 verdedigers aan de praat en daarna gaf hij de perfecte assist op Benny. Nog was het doelpuntenfestival niet gedaan want na een knappe hak van Dean scoorde Jori de 6-0. Koning van de assists Dean legde ook de 7-0 op een presenteerblaadje voor Benny die knap afwerkte! Onze overgelukkige afgevaardigde – Ashly Braeckevelt – trakteerde met een heerlijk fris pintje net na de wedstrijd.
Zo eindigde KVSOO op de 5de plaats nadat er zeker meer inzat. We speelden elke wedstrijd het beste voetbal maar kenden wat pech in de afwerking. Deze ploeg ( aangevuld met het trio Wille-Zeebroek-Boterberg ) gaat de komende jaren nog mooie dingen laten zien! Absolute uitblinker vandaag was zeker Jori Torreele die gesteund werd door een prachtig leger aan werkers!
Donderdag 10 maart 2011: KVSK – KVSOO 1-4
Op donderdag 10 maart speelde KVSOO zijn 2de en laatste voorbereidingswedstrijd op de finaledag van 14 mei. De tegenstander van de avond was niemand minder dan de vrienden uit Kortrijk, tevens een ploeg die ook in onze poule zit op de finaledag. De perfecte repetitie op het tornooi en het ideale moment om een psychologische tik uit te delen.
Trainer Kevin Monteny beschikte over een 12-koppige selectie die afgezakt was naar het verre Lauwe. Het Team bestond uit Marc Soenen, Marcel Bom, Jori Torreele, David Goldberg, Thomas Uytenhove, Werner van Eeckhout, Thomas Sanders, Nick Senecaut, Benny Beyen, Bart Zeebroek, Jan Boterberg en nieuwe aanwinst Dean Praet. Nathan Billiau moest enkele uren voor de wedstrijd verstek geven wegens aanhoudende rugklachten.
Ashly Braeckevelt was de afgevaardigde van dienst en met Caroline, de vriendin van Marc Soenen, hadden we zelfs een meegereisde supporter !
KVSOO begon de wedstrijd bergop en met de wind op kop. De kustboys hadden daar toch even moeite mee. De wedstrijd begon zeer rustig met een studieronde aan beide kanten. De kustboys hadden in de eerste 10 minuten vooral grote moeite met de aanpassing van de biljart waar we steeds op spelen naar de bergoplopende akker ! In de 10de minuut loopt Jan Boterberg de ganse flank af tot aan de achterlijn en legt hij de bal perfect terug naar Dean Praet die onmiddellijk zijn visitekaartje afgeeft en de bal mooi binnentrapt. Net na aftrappen voetbalt de thuisploeg een mooie kans bijeen maar de bal wordt gestopt door doelman Jori Torreele.
Bij de 2de hoekschop van de wedstrijd haalt Werner van Eeckhout verschroeiend uit vanuit de 2de lijn maar de bal ging nipt naast. Uit de daarop volgende doeltrap volgde opnieuw een kans voor de thuisploeg maar deze werd, opnieuw, ontzet door een wel zeer sterk keepende Jori.
Nog voor de rust krijgt ook Benny Beyen zijn kans na een schitterende rush van Thomas Sanders maar de bal gaat voorlangs. Na een fout net buiten de rechthoek werd een vrije trap toegekend aan de thuisploeg maar deze trapten de bal op de muur. De kustboys mochten, meer dan verdiend, met een 0-1 voorsprong de kleedkamer in. Iedereen was tevreden behalve coach Monteny die niet te spreken was over het geleverde spel in de 1ste helft.
De preek van de coach in de rust had duidelijk zijn vruchten afgeworpen en de jongens van KVSOO grepen de tegenstander meteen naar de keel bij het begin van de 2de periode. Na enkele minuten was de 0-2 al een feit. Opnieuw een doelpunt van Dean Praet na een mooie voorzet van Jan Boterberg. Een 5-tal minuten later glipt Jan Boterberg door de buitenspelval en lobt de doelman. De thuisploeg maakt enkele minuten later de 1-3, onze uitstekende goalie werd toch geklopt. Dit was het signaal voor de KVSOO om het tempo nog wat op te drijven en een kleine 10 minuten later was de 4de treffer van de avond een feit. Thomas Uyttenhove kon profiteren na slecht ontzetten van de thuisploeg.
De match werd afgefloten bij een 1-4 stand voor de Kustboys. We zijn duidelijk helemaal klaar om onze titel te verlengen op het tornooi van 14 mei na deze mooie overwinning op 1 van onze rechtstreekse concurrenten.
Dinsdag 2 november 2010: KVSOO – Roeselare 3-2
Op dinsdag 2 november was het dan eindelijk zover, de eerste match als kersvers kampioen van West-Vlaanderen. Meteen stond er een klepper op het menu met een wedstrijd tegen de vriendenkring van Roeselare. De tegenpartij werd vooraf aangekondigd als een niet te duchten tegenstander en dat bleek al snel te kloppen.
De kleuren van Oostende werden verdedigd door Werner, Thomas Sanders, Nick, Marcel, Jan, Benny Beyen, Marc, Benny Fisscher, Thomas Uyttenhove, David, Nathan en Coach Filip Wille die zelf voor de gelegenheid nog eens de schoenen aantrok. De wedstrijd stond onder leiding van Kevin Monteny, bijgestaan door Ashly Braeckevelt en Brecht Devriese.
Roeselare was duidelijk niet gekomen om zich in te graven en ging resoluut voor de aanval wat al snel resulteerde in enkel fraaie kansen. KVSOO werd gelukkig wakker geschud door deze agressieve start van de bezoekers en Jan Boterberg ronde al in het openingskwartier een fraaie actie af met een doelpunt in de korte hoek. Nog geen 10 minuten later stond het 2-0 door, alweer, een doelpunt van Jan Boterberg.
Nadat de bal hem schitterend werd toegespeeld door Nick Senecaut kapte Jan de doelverdediger uit en scoorde zo zijn 2de van de avond. Het gevoel van gemakzucht kwam opsteken bij de thuisploeg en door nogal wat nonchalance konden de bezoekers nog voor de rust de aansluitingstreffer maken. 2-1 ruststand. Na de rust was er alweer behoorlijk snel opwinding op het veld. Want na een verkenningsronde van een 10- tal minuten kwam er de verlossende treffer. Thomas Sanders kreeg de bal voor de voet en haalde zonder twijfelen verwoestend uit, 3-1.
De wedstrijd leek gespeeld maar een dikke 5 minuten voor affluiten scoorde ook Roeselare nogmaals waardoor het nog bibberen werd tot het bittere eind. De jongens van KVSOO gingen ook nog vol in de aanval om de score nog wat uit te breiden.
Na nog enkele kansen besliste de uitstekende leidende ref om de wedstrijd te beëindigen. Kvsoo heeft zijn eerste match van het seizoen tot een goed einde gebracht. Op naar de volgende zege !
Bedankt aan de vrienden uit Roeselare, de arbitrage en alle aanwezige spelers!!
Seizoen 2009-2010
Zaterdag 8 mei 2010: Wisselbeker ‘Fernand Dhondt’
‘KVSOO de trotse winnaar van de finaledag voor West-Vlaamse vriendenkringen’
Op zaterdag 8 mei 2010 stond het jaarlijkse voetbaltoernooi tussen West-Vlaamse vriendenkringen op het programma. Dit jaar was de vriendenkring van Brugge de gastheer voor deze hoogdag en ze kozen de accommodatie van SVV Damme uit om dit spektakel te laten plaatsvinden. De afgelopen jaren was KVSOO al enkele malen zeer zicht bij de overwinning gekomen, maar het hoogste trapje bleef steeds onbereikbaar. De verwachtingen voor deze editie waren dan ook zeer hoog gespannen.
Coach Kevin Monteny kon rekenen op een evenwichtige kern waar de ideale mix gevonden werd tussen individuele klasse en werkkracht! Met dit 9-tal vertrokken we vanuit de “Koningin der badsteden” richting Damme: Jonathan Mawet, Marc Soenen, Bart Zeebroek, Nick Senecaut, Filip Wille, Benny Beyen, David Golberg, Thomas Sanders & Nathan Billiau. Terwijl onze ploeg zich klaarmaakte voor de eerste poulewedstrijd zorgde onze afgevaardigde – Ashly Braeckevelt – voor het vervullen van alle administratieve formaliteiten. Ondertussen waren ook de supporters aangekomen: Ronny Callewaert, Jan Boterberg en Katrien Ollieuz.
KVSOO was ingedeeld in poule A samen met de vriendenkringen van Veurne en Ieper. Om 12u stond de eerste wedstrijd op het programma en daarin keken we meteen in de ogen van de winnaar van vorig seizoen: Veurne. Naar goede traditie verliep de eerste wedstrijd niet van een leien dakje en was het nog wat zoeken naar de goede verhoudingen. In een spannende wedstrijd moesten we uiteindelijk toch nipt de duimen leggen met 4-3.
We kregen echter de tijd niet om lang te blijven stilstaan bij onze nederlaag want we moesten meteen terug de wei in voor onze volgende poulewedstrijd tegen Ieper. Onze ploeg werd voor deze wedstrijd versterkt met Werner van Eeckhout. Het was de eerste wedstrijd van Ieper in dit toernooi dus het was voor onze coach nog moeilijk om de sterkte van de tegenstander in te schatten. De boodschap was echter simpel: winnen en liefst met zoveel mogelijk doelpunten. KVSOO trok meteen het laken naar zich toe en onder de leiding van het centrale duo Bart Zeebroek en Flip Wille werd resoluut voor de aanval gekozen. Wat volgde was dan ook een streling voor het oog. Via vlotte combinaties, prachtige dribbels en snoeiharde schoten werd de vriendenkring van Ieper vlot verslagen met 7-1. Tijdens de wedstrijd etaleerde Benny Beyen nog eens zijn lenigheid door vlotjes zijn benen in de nek van een tegenstander te leggen en in doel ontpopte Marc Soenen zich als een onverslaanbare vesting!
Dankzij deze ruime overwinning werden we 2de in onze poule en mochten we nog een barragewedstrijd spelen tegen de vriendenkring van Tielt om uit te maken wie als 4de ploeg naar de halve finales zou doorstoten. Door het doelpuntenfestijn van de vorige wedstrijd kon Oostende vol vertrouwen toeleven naar deze wedstrijd. Coach Kevin Monteny slaagde er echter perfect in om alle voetjes op de grond te houden en stoomde iedereen klaar voor deze wedstrijd. Oostende ging furieus van start met vlot combinatiespel en een knappe rush van Nathan Billiau leverde meteen de voorsprong op. Na een scrimmage voor doel kon Tielt de gelijkmaker scoren. Oostende bleef niet bij de pakken zitten en ging resoluut op zoek naar de voorsprong. Dat rendeerde niet veel later in de 2-1 na een knappe slalom van Filip Wille! In de slotfase kregen we echter nog het deksel op de neus op de counter: 2-2. Strafschoppen zouden dus beslissen wie naar de halve finales ging. De Oostendse spelers bleven kalm en schoten (bijna) allemaal hun strafschop tegen de netten. Het was onze doelman Marc Soenen die zich opnieuw onderscheidde door het stoppen van 2 strafschoppen! We stonden opnieuw in de halve finales!
Na het nuttigen van wat dorstlessers en een broodje krachtvoer met ketchup of mosterd keek Oostende vol vertrouwen uit naar de halve finales. Hierin kwamen we uit tegen de winnaar van poule B, de vriendenkring van Gistel. De zenuwen waren strak gespannen en de eerste tekenen van stramme spieren kwamen aan de oppervlakte. We troosten ons echter met de gedachte dat dit bij collega’s van de andere vriendenkringen ook het geval was. De wedstrijd begon met veldoverwicht voor Gistel en voor KVSOO was het vooral verdedigen geblazen. Op de counter konden we toch enkele keren tegenprikken maar pogingen van Thomas Sanders en Benny Beyen werden gepakt door de doelman. Onze verdediging – met stormrammen Jonathan Mawet & Werner van Eeckhout op kop – kraakte niet, het bleef 0-0 en er werden dus opnieuw strafschoppen uit de brand gesleept! Hierin bewees Marc Soenen opnieuw zijn onschatbare waarde voor deze ploeg. Hij stopte zelf opnieuw 2 strafschoppen en nadat Bart, Filip en Werner hun penalty scoorden kon Marc het zelf afmaken door de beslissende 11-meter tegen de netten te trappen. Hij aarzelde geen seconde en schoot beheerst binnen! KVSOO naar de finale!
De finale stond geprogrammeerd om 17.00u en iedereen maakte zich op zijn eigen manier klaar voor deze wedstrijd. Na de gezamenlijke opwarming en het groepsmoment net voor de aftrap leek iedereen er klaar voor. We mochten het opnieuw opnemen tegen de vriendenkring van de Westkust, in de eerste wedstrijd beten we nog nipt in het zand met 4-3 dus iedereen was gebrand op revanche. Er werd scherp gespeeld maar het was toch Veurne die de score kon openen. KVSOO bleef echter niet bij de pakken zitten en ging resoluut op zoek naar de gelijkmaker. En die kwam er niet veel later nadat onze voorzitter – Bart Zeebroek - een hoekschop prachtig op de kruin van David Goldberg schilderde. Met een rake kopslag kon David de 1-1 gelijkmaker scoren. Deze finale was een mooi kijkstuk voor de neutrale supporter maar bij ons stonden de zenuwen toch strak gespannen. Ook in de tweede helft bleven beide ploegen aan elkaar gewaagd. Het was wel even schrikken toen Bart de klokken hoorde luiden na een harde trap maar na de eerste zorgen van kinesist Ashly Braeckevelt kon hij de wedstrijd toch hervatten. Met nog 2 minuten te spelen dacht iedereen dat we opnieuw op penalty’s afgingen, maar dit was buiten Nick Senecaut gerekend. De voorbije jaren bleef het missen van de beslissende penalty in de finale van 3 jaar terug hem achtervolgen, maar Nick zag eindelijk zijn kans om dit naar de vergetelheid te trappen. Filip Wille verstuurde een knappe voorzet en Nick aarzelde niet, aan de verste paal nam hij de bal in één tijd op de slof en knalde de bal snoeihard tegen de netten! KVSOO stond 2-1 voor met nog 1 minuut op de klok. We kwamen niet meer in de problemen en mogen ons vanaf nu voor één jaar de trotse eigenaar noemen van de “Wisselbeker Fernand D’hondt”.
Het werd een zeer geslaagde namiddag op de terreinen van SVV Damme en KVSOO kon na jaren proberen eindelijk de toernooiwinst op zijn naam schrijven! Uiteraard ook een dikke pluim voor de vlekkeloze organisatie van de vriendenkring van Brugge. Later volgde in de Oostendse uitgaansbuurt nog een uitbundig feestje met de spelers en supporters!
Seizoen 2008-2009
Zaterdag 9 mei 2009: Wisselbeker ‘Fernand Dhondt’
‘Oostende strandt op zucht van finale’
Op zaterdag 9 mei werd door de vriendenkring van Gistel het jaarlijks provinciaal voetbaltornooi georganiseerd. Het tornooi vond plaats onder een stralende zon op de velden van SK Eernegem. Na de laatste oefenpot tegen Gistel stond KVSOO bij de bookmakers getipt als outsider maar ook niet meer dan dat. Toch kwam Oostende vol geloof in eigen kunnen aan de start van het tornooi, dat steeds een prestigeduel is tussen de West-Vlaamse vriendenkringen.
Coach Kevin Monteny selecteerde voor deze wedstrijd: Jan Boterberg, Filip Wille, Nick Senecaut, Dieter Bruneel, Jori Toreele, Jonathan Mawet, Nathan Billiau, Benny Beyen en Bart Zeebroek.
De Roeselarenaars deelden met KVSOO de kleedkamer, meteen ook de twee ploegen die op de affiche stonden voor de allereerste wedstrijd van het tornooi. De mannen uit de Rodenbachstad hadden gehoord over de laatste barslechte wedstrijd van KVSOO tegen Gistel en waren duidelijk van plan om Oostende even vlug opzij te zetten als opwarmer. Dat liep toch even verkeerd, toen KVSOO het doel van Roeselare bestormde en de druk de ganse wedstrijd lang aanhield. De mannen uit Roeselare kwamen niet in het spel voor. KVSOO vergat tijdens de openingswedstrijd wel één – niet onbelangrijk - ding: scoren. Iin de enige actie waarbij Roeselare over de helft van het plein kwamen konden de mannen uit de Rodenbach-stad scoren. Een koude douche voor Oostende, dat bovendien in deze wedstrijd reeds wat fysieke schade had opgelopen. Coach Kevin Monteny kon niet ontevreden zijn over de prestatie, maar deze einduitslag was niet voorzien in zijn plan.
Tijdens de hieropvolgende tweede wedstrijd stond de vriendenkring uit de Westhoek op het menu. Hier lukte wel wat tegen Roeselare niet lukte: scoren. De Westhoekvrienden werden vrij vlot op zij gezet in een leuke wedstrijd. Het geloof was duidelijk terug en de finale, het eigenlijke ontegensprekelijke doel van Oostende kwam opnieuw in het vizier. De Oostendse trein stond op de rails en leek gelanceerd voor een niet te stoppen ritje naar de finale van het tornooi.
Kortrijk kwam vervolgens vrij vlug op achterstand tegen KVSOO, maar ze krabbelden terug en konden zelfs voorkomen. Kortrijk kon af en toe druk uitoefenen, en het nodeloze verlies in de eerste wedstrijd tegen Roeselare kwam opnieuw tussen de oren van de Oostendenaars te zitten. De finale leek verder weg dan ooit.
In de laatste poulewedstrijd werd Ieper professioneel opzij gezet. Vlotte combinaties, een stevige organisatie en een goede afwerking vormden de kern van de overwinning tegen de mannen uit de kattenstad. Oostende speelde een prima partij en Benny Beyen werkte hard op het middenveld. Het was spannend wachten op de resultaten van de andere wedstrijden, om de eindklassering van de poules te kunnen opmaken.
Plots kwam het verlossende bericht dat KVSOO de kleine finale mocht spelen. Over de tegenstander was eerst nog wat onduidelijkheid maar toen bleek dat het opnieuw Roeselare was dat KVSOO voorgeschoteld kreeg. Met de verloren eerste partij in het achterhoofd was geen motivatie meer nodig voor de kustboys, maar toch kwam voorzitter/délégué Carette samen met coach Monteny de spelers van KVSOO meedelen dat een nieuwe verliesbeurt niet zou worden getolereerd. Jan Boterberg was uitermate gemotiveerd om de netten te doen trillen, iets wat hem tijdens de eerste wedstrijd niet was gelukt. De kleine finale was een zeer aantrekkelijke partij waarbij KVSOO meer doelpunten maakte dan Roeselare wat de bronzen plak opleverde voor KVSOO, zowaar een goede prestatie.
Dat de ploeg uit de Westhoek, die in de tweede ronde al bij al vrij makkelijk opzij werd gezet door Oostende, uiteindelijk het tornooi wis te winnen, smaakte bij een aantal spelers wat zuur: “Wij hadden hier moeten staan” was tussen het tandengeknars te horen. Desalniettemin kan KVSOO terugkijken op een succesvol tornooi en een puike prestatie.
Donderdag 16 april 2009: KVSOO - KVSG 3 - 6
Als laatste oefenwedstrijd voor het tornooi van 9 mei stond de vriendenkring van Gistel op het menu. De stevige ploeg van Gistel is een goede waardemeter om te weten hoever KVSOO staat in de voorbereiding naar het tornooi van 9 mei. Voor deze wedstrijd werd een Italiaanse scheidsrechter aangekondigd, ene ‘Montaynie’. Dit bleek uiteindelijk slechts een spraakverwarring want het was gewoon onze eigenste Kevin Monteny (letterlijk Italiaans voor Vandenberghe) die samen met John Casier en Diederik Franco de wedstrijd in goede banen moest leiden. Monteny, tot voor kort nog zelf actief als trainer van KVSOO, maar ingeruild voor Filip Wille onder druk van enkele spelers. Filip Wille wist wat hem te doen stond en herenigde meteen het succesvolle spitsenduo Boterberg-Bruneel. Op het middenveld speelden voor KVSOO Yannick Myny, Benny Beyen, Nick Senecaut en Bart Zeebroek. Achteraan kwamen Ashley Braeckevelt, Olivier Delanghe, Bas laleman en Jonathan Mawet. Filip Wille verdedigde het doel. Brecht Devriese werd als joker achter de hand gehouden en kon al snel invallen.
De wedstrijd startte voor KVSOO opnieuw uitstekend. 1-0, 2-0, 3-0. Een owngoal van Gistel en doelpunten van Jan Boterberg en Yannick Myny zorgen ervoor dat KVSOO al snel een stevige voorsprong kon opbouwen. Gistel bleef niet bij de pakken zitten en bleef ervoor gaan. Gistel kon zo zelfs op gelijke hoogte komen van KVSOO. “Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt” stelde Nick Senecaut na de wedstrijd. “We komen altijd op voorsprong en daarna kunnen we geen oplossingen meer vinden.” aldus een duidelijk ontgoochelde Senecaut. Nadat de 3-3 op het scorebord verscheen leek niks nog te kunnen bij KVSOO. Alle spelers verlieten hun posities en er werd steeds voor de verkeerde oplossing gekozen. Er kwamen grote gaten waarvan Gistel kon profiteren, wat resulteerde in een 3-6 eindscore. Grote ontgoocheling en ongeloof stond te lezen op de gezichten van de spelers van KVSOO die het speelveld verlieten. In de kleedkamer werd de wedstrijd naar verluit nog geanalyseerd. “Ondanks deze zwakke wedstrijd zie je dat de spelers niet op elkaar beginnen roepen. Alle spelers blijven geloven in de groep. Met deze basis kun je verder” was de enige verklaring die kapitein Dieter Bruneel na de wedstrijd wilde geven. Er is kwaliteit genoeg bij KVSOO. Mits een aantal tactische afspraken kan KVSOO misschien wel de verrassing worden op het komend tornooi in mei.
Dinsdag 27 oktober 2008: KVBS – KVSOO 3-1
De derby tussen Brugge en Oostende werd met veel tromgeroffel aangekondigd. Er was een behoorlijke opkomst voor deze wedstrijd die startte met een minuut stilte ter nagedachtenis van overleden scheidsrechter Patrick Deroeck. Brugge greep Oostende meteen bij de keel en ontwikkelde meteen heel wat druk waar Oostende het even niet makkelijk mee had. Coach Monteny startte met een onuitgegeven basiself met Oliver Delanghe in doel, en verder Hakim Lebsir, Benny Beyen, Thomas Uyttenhove, Davy Dewachter, Jan Boterberg, Kim Depickere, Ashly Braeckeveldt, Bas Laleman, Nathan Billiau en Kevin Debeuckelaere. Na de 1-1 bleef de druk aanhouden en Coach Monteny moest ingrijpen. Al vroeg bracht de coach dan ook aanvaller Dieter Bruneel in, die zo met Jan Boterberg in de spits werd herenigd. De spitsen wisselden voortdurend van kant en probeerden het veld breed te houden, wat het voor de Brugse verdediging niet makkelijk maakte. Oostende kon de Brugse druk in de kiem smoren. Het ritme lag in de ganse wedstrijd zeer hoog, en vooral de Bruggelingen begonnen dit te voelen. Het blijkt dat de wekelijkse trainingen onder leiding van voorzitter Carette duidelijk hun effect niet missen. Met een 2-1 ruststand kon vooral Brugge tevreden zijn.
De tweede helft startte zoals de eerste eindigde. Oostende kon hun gekende powerplay ontwikkelen maar ondanks een aantal mooie acties bleef de motor sputteren. Coach Monteny had zijn ploeg in de rust gevraagd de rangen te sluiten, letterlijk en figuurlijk, en voerde een aantal tactische wijzigingen door. De wil was er bij Oostende, maar de olie die de motor doet draaien ontbrak. Jan Boterberg stuurde de ploeg schitterend vanuit de aanvalslinie, maar het ontbrak Oostende duidelijk aan goede spelverdeler die ook vanuit het middenveld mee kon sturen. Kim Depickere bleek een harde tante voor veel Bruggelingen toen ze telkens bleef aandringen. Thomas Uyttenhove stond vaak vrij op de linkerflank, maar de bal raakte bijna nooit bij hem. Davy Dewachter en Benny Beyen raakten wat gefrustreerd omdat de acties maar niet wilden lukken. Bas Laleman en Kevin Debeuckelaere probeerden te infiltreren vanuit het middenveld maar zij stuitten op Brugse verdedigers. De spitsen werden niet goed en vaak te laat ingespeeld. Dieter Bruneel miste duidelijk de passen van Nick Senecaut en Bart Zeebroek om voldoende diepgang te creëren. De 3-1 eindstand werd dan ook met gemengde gevoelens onthaald bij Oostende. “Wanneer je de betere ploeg bent, moet je meer kansen kunnen afdwingen” stelde een kenner langs de zijlijn. Ook bij de spelers klonk er wat gemor over de gang van zaken tijdens de wedstrijd. De positie van Kevin Monteny als trainer lijkt twijfelachtig, niettegenstaande hij zijn taak professioneel en gemotiveerd opnam is de druk groot. Hier en daar wordt de naam van Filip Wille genoemd om Monteny te vervangen langs de zijlijn. Voorzitter Mario Carette bleef maar boterhammen eten na de wedstrijd zodat we hem geen reactie konden ontlokken. Maandag aanstaande wordt in Oostende een vergadering belegd waarop ongetwijfeld de positie van de coach en de volledige wedstrijd zal geëvalueerd worden.
We onthouden dat KVSOO heel wat kwaliteit in huis heeft, wat veelbelovend is. Er is nog nood aan wat chemie die de ploeg goed doet draaien. Oostende gaat naar huis met lege handen maar met een volle maag: letterlijk na de lekkere boterhammen en ook figuurlijk want bij de spelers zit de nederlaag in deze derby duidelijk in de maag. De motivatie zal bij de volgende wedstrijd ongetwijfeld groot zijn.
